Categorie: MUZIEK, POP-ROCK
14 05 09 - 23:38
Emergenza Festival 4 - The Batcave 013
Door Floris de Moel met foto's van Ellen van Geel (klik op foto's voor vergroting)
vlnr op deze strip: Unpredictable, Rapaille en Beathovens.
Emergenza is de grootste internationale concertorganisator voor ongetekende bands. Donderdag 9 februari is de eerste van twee voorrondes in the Batcave van het Tilburgse 013 voor deze maand. Er hebben zich weer acht bands opgegeven voor vanavond, waarvan er weer vier, door middel van stemmen, doorgaan naar de volgende ronde.
The Unpredictable
De vier jonge honden uit Uden van The Unpredictable mochten het spits afbijten. Ondanks de korte speeltijd van een half uur (inclusief opbouwen en afbreken) kozen zij toch voor een introbandje. Dit met het welbekende “the A-team” thema. Waarna deze jonge band direct vol gas gaf en hun melodieuze punk de zaal in blies. Het gebrek aan techniek werd ruimschoots goedgemaakt door hun inzet en geweldige podiumpresentatie. De vier heren namen bezit van het podium alsof ze er al jaren thuis horen. De eigen nummers zijn afwisselend, liggen aangenaam in het gehoor en hebben een hoog meezing gehalte. De meegebrachte fans (letterlijk een bus vol) zorgde voor een aangename sfeer en stonden vanaf de eerste seconde al te springen en te “pogoën”. Het tweede voordeel was dat ze zo direct al een bus vol stemmen haalden voor de volgende ronde.
Rapaille
De tweede band van deze avond, Rapaille uit Oss, wist de sfeer moeiteloos voort te zetten met hun Punkrock. In tegenstelling tot The Unpredictable hadden deze vier heren wel een tweede gitaar, wat direct duidelijk te merken was. Een muur van geluid, ook nu weer prettige, melodieuze eigen nummers. De uitvoering was strak en goed getimed, de breaks lopen goed en de muziek verveelt geen moment. Ook nu weer ging het publiek, vooral voor bij het podium, lekker los. Helaas is de presentatie van deze band, ondanks de goede frontman, statisch en doet dit afbreuk aan de muzikale en technische kwaliteiten van de jonge bandleden.
The Beathovens
Na al het Punkgeweld, klassieke rechttoe rechtaan Rock&Roll bij de Beathovens. De klanken van de mannen uit Oosterhout doet denken aan “de Shadows” meets “Status Quo”. De paar eigen nummers die gebracht werden waren rommelig en liepen niet echt lekker. Maar ook de covers waren slecht getimed, rommelig en zelfs hier en daar vals.
Awaiting Season
De klanken van the Beathovens waren al snel vergeten met de Emo-core van Awaiting Seasons. Deze viermansformatie uit Tilburg brachten stevige, strakke eigen nummers. Afwisselend, goed qua opbouw en melodie, ook nu weer een muur van geluid. De zanger was de eerste nummers niet helemaal bij stem, maar dit werd later helemaal goed gemaakt. Het optreden is energiek, de bandleden springen en bewegen over het podium wat aanstekelijk werkt. Al snel weten ze het publiek mee te krijgen en springt en danst dit mee. Technisch zit het geheel goed in elkaar waarbij mij persoonlijk het drumwerk in positieve zin opviel. Voor mij één van de favorieten van vanavond.
vlnr op deze strip Sunrise, Static Noise, Awaiting Seasons
Sunrise
Ook Sunrise uit Veldhoven weet al snel het publiek te boeien met hun Alt-rock. Direct valt hun zanger/frontman David op, duidelijk te zien dat hij naast zang ook acteer ervaring heeft. Hij weet het publiek te boeien en te interesseren voor hun muziek, erg bewegelijk en een beetje arrogant, maar weet duidelijk zijn teksten over te brengen. Ook bassist Willum heeft een energieke podium presentatie. De nummers zijn stevig, melodieus, goed doordacht en worden technisch goed gebracht. Zeker een kanshebber voor de volgende ronde wat mij betreft.
Static Noise
Deze Tilburgse band Static Noise was mijn tweede favoriet van vanavond. Zij brengen Metal met een heel eigen geluid, moeilijk te omschrijven maar progressieve en alternatieve Metal dekt de lading wel. De nummers zijn dan weer hard, snel en erg melodieus, dan weer traag en zwaar. Een goede afwisseling in de nummers op zich maar ook in de set. Jammer genoeg lopen de eerste twee nummers niet helemaal lekker, maar ook nu weer wordt dit later ruimschoots goed gemaakt. De frontman/zanger heeft een goede uitstraling en het totaal is een energiek, bruisend optreden wat een onuitwisbare indruk achterlaat.
Superzult
Het één-na-laatste optreden van vanavond is voor het Valkenswaardse trio Superzult. Ze spelen stevige Bluesrock, maar helaas niet overtuigend. De bassist verveelt zich op het podium en straalt dit ook helemaal uit. Ook de gitarist houdt zich zichtbaar in en komt eigenlijk pas in het laatste nummer, tijdens een geweldige solo, helemaal uit de verf. Het blijft vrij standaard rockmuziek, waar de drie heren weinig meerwaarde aan toe te voegen hebben.
Eadwulf
Deze Helmondse vijfmansformatie Eadwulf speelt keiharde Death-metal, zonder concessies. Een muur van gitaargeweld wordt over het publiek uitgestort. Technisch redelijk tot goed,
de breaks zijn strak en lekkere vette rifs. Hellaas hebben de nummers weinig afwisseling en is de zang/grunt erg zwaar, monotoon, maar vooral ook onverstaanbaar. Het geheel doet erg statisch aan op het podium. Goede death-metal, maar zeker niet bijzonder.
Na het tellen van de stemmen van Eadwulf was het tijd voor de uitslag van vanavond. Plaats acht is voor het laatste optreden, Eadwulf, op zeven gevolgd door The Beathovens en op zes is geëindigd, Rapaille uit Oss. Ex aquo op vijf, dus door naar de volgende ronde, Awaiting Seasons en Sunrise. Op drie Static Noise, op twee, de jonge honden, The Unpredictable en een verassende eerste plaats voor Superzult. Deze laatste vijf bands gaan door naar de halve finales van 5 tot en met 9 april in de kleine zaal van 013.
Meer foto's van Ellen van Geel kun je hier vinden.
Wordt vervolgd...........