Categorie: POP-ROCK
02 09 10 - 10:20
Stilstaan en genieten van Wayne Hussey
Tekst en beeld van Michaela Meijer
Al meerdere keren heb ik een optreden bijgewoond van Wayne Hussey, maar dan als frontman van de Britse waveband The Mission. De eerste keer in het voorprogramma van The Cure in 1989. De laatste keer in februari van dit jaar tijdens The Mission Farewell Tour. Zijn exacte woorden tijdens dat laatste Mission-optreden waren dat hij het na meer dan 20 jaar wel genoeg vond. Dat hij wel eens zin had in iets anders. Gezien het optreden dat hij 6 november 2008 gaf in de P60 in Amstelveen is hem dat ”iets anders doen” goed gelukt…… Het enige verschil bleek de missende band.
Wayne Hussey solo, akoestisch. Wayne Hussey (26 mei 1958) is een Britse muzikant die vooral faam verwierf als frontman van The Mission en in iets mindere mate als gitarist en songwriter van The Sisters of Mercy. Na het verlaten van The Sisters of Mercy richtte hij samen met Craig Adams The Mission op. Met 10 studio albums en spelend van 1986 tot 1996 en van 1999 tot 2008 een constante factor in de wave-scene. Tegenwoordig solo optredend en in april van dit jaar een soloalbum “Bare” uitbrengend met voornamelijk covers en Mission-materiaal. Goed, Wayne Hussey solo. Dat moest ik natuurlijk met eigen ogen bekijken als rechtgeaarde Mission-liefhebber. De zaal ging om 20.00 uur open en ere aan wie de eer toekomt, P60 is een fijn poppodium. Het beschikt over een grote concertzaal inclusief balkon en een afgeschermde rookruimte op het balkon met chiptap. Het is fijn om te zien dat aan de rokers onder ons zoveel aandacht is geschonken aan het creëren van deze ruimte met goed zicht op het podium, chapeau P60.
Al met al, ondanks of mede dankzij de drank, kwamen alle Mission-klassiekers voorbij deze avond, “Kingdome come, Garden of Delight, Butterfly on a Wheel, Wasteland, Like a Hurricane, Tower of Strenght”.
Naast deze klassiekers werden we ook nog getrakteerd op een paar fijne covers, waaronder “A Night Like This van The Cure, With or Without You van U2, Can’t Help Falling in Love with You van Elvis Presley en het sublieme Dream On van Aerosmith”.
Uiteindelijk speelde Wayne ook nog “Amelia”. Een nummer dat je naar de strot grijpt, een duidelijke aanklacht tegen incest. De walging is voelbaar in de zaal en ongetwijfeld zal er hier en daar een traan zijn gevloeid, want zoals gezegd, het grijpt je naar je strot.
Het was een fijne avond in een fijne zaal. Leuk om Wayne Hussey eens akoestisch mee te maken. Hij is een geweldige muzikant, maar…….ja, toch een maar……ik miste de band enorm. De bas, de gitaren, de drums, ik miste ze vreselijk.
Het geweldige “Tower of Strenght”reduceren naar akoestisch spel is wat mij betreft zonde. Plus het feit dat akoestisch zo klein blijft en je dus niets anders kan doen dan kijken en luisteren vond ik af en toe erg frustrerend. Van bewegen kwam weinig, helaas.
Wayne Hussey solo was voor mij dan ook eenmalig. Zodra The Mission weer besluit om bij elkaar te komen, pas dan zal ik er ook weer bij zijn.