Cultuurpodium Online

CultuurpodiumOnline is een online magazine over podiumkunsten binnen en buiten de muren van theaters en concertzalen. We schrijven over alles wat er op de podia te doen is op het gebied van theater, muziek, dans, musical, jazz, opera, festivals, klassieke muziek en nog veel meer.
In de rubriek Even voorstellen maakt u kennis met een aantal van onze medewerkers.

In ons tag overzicht
is te zien welke onderwerpen u op onze site kunt vinden.

Accreditatie namens CultuurpodiumOnline wordt alleen aangevraagd door de coördinatoren wiens naam vermeld wordt in het colofon. Krijgt u accreditatieaanvragen binnen van anderen namens CultuurpodiumOnline, checkt u dan aub even via het algemene mailadres of dat wel klopt.

Specials

Festival aan de Werf
Holland Festival
Artikelen over Oerol Impressies van Oerol
Geluiden van Oerol
Onze speciale Oerolpagina
De Parade
Lowlands

Onderwerpen

Actie
Algemeen
Cabaret
CD en DVD
Circus en show
Dans
Festival
Jazz
Jeugd
Klassieke muziek
Locatietheater
Multimedia
Musical
Muziek
Nieuws
Opera en operette
Pop en rock
Straattheater
Toneel
Verwacht
Wereldmuziek

Cultuur op TV

Opium
Vrije Geluiden

Alle bloggers

Blog Aart Schutte
Blog Cornee Hordijk
Blog David Geysen
Blog Dorien Haan
Blog Hanneke en Jonas
Blog Joel de Tombe
Blog Karin Lambrechtsen
Blog Marijcke Voorsluijs
Blog Marina Kaptijn
Blog Marle en Clara
Blog Michael Varenkamp
Blog Moniek Poerstamper
Blog Noortje Herlaar
Blog Rembrandt Frerichs
Blog Suzan Seegers
Blog Tamara Schoppert
Blog Thomas Cammaert
Blog Tom Beek
Blog Ton van der Meer
Blog Willliam Spaaij
Blog Yonga Sun

Archieven

Jan 2019 Nov 2018 Sep 2018 Aug 2018 Jul 2018 Jun 2018 Apr 2018 Dec 2017 Nov 2017 Sep 2017 Aug 2017 Jul 2017 Jun 2017 Apr 2017 Aug 2016 Jul 2016 Jun 2016 Apr 2016 Mrt 2016 Feb 2016 Dec 2015 Nov 2015 Okt 2015 Sep 2015 Aug 2015 Jul 2015 Jun 2015 Mei 2015 Apr 2015 Mrt 2015 Feb 2015 Jan 2015 Dec 2014 Nov 2014 Okt 2014 Sep 2014 Aug 2014 Jul 2014 Jun 2014 Mei 2014 Apr 2014 Mrt 2014 Feb 2014 Jan 2014 Dec 2013 Nov 2013 Okt 2013 Sep 2013 Aug 2013 Jul 2013 Jun 2013 Mei 2013 Apr 2013 Mrt 2013 Feb 2013 Jan 2013 Dec 2012 Nov 2012 Okt 2012 Sep 2012 Aug 2012 Jul 2012 Jun 2012 Mei 2012 Apr 2012 Mrt 2012 Feb 2012 Jan 2012 Dec 2011 Nov 2011 Okt 2011 Sep 2011 Aug 2011 Jul 2011 Jun 2011 Mei 2011 Apr 2011 Mrt 2011 Feb 2011 Jan 2011 Dec 2010 Nov 2010 Okt 2010 Sep 2010 Aug 2010 Jul 2010 Jun 2010 Mei 2010 Apr 2010 Mrt 2010 Feb 2010 Jan 2010 Dec 2009 Nov 2009 Okt 2009 Sep 2009 Aug 2009 Jul 2009 Jun 2009 Mei 2009 Apr 2009 Mrt 2009 Feb 2009 Jan 2009 Dec 2008 Nov 2008 Okt 2008 Sep 2008 Aug 2008 Jul 2008 Jun 2008 Mei 2008 Apr 2008 Mrt 2008 Feb 2008 Jan 2008 Dec 2007 Nov 2007 Okt 2007 Sep 2007 Aug 2007 Jul 2007 Jun 2007 Mei 2007 Apr 2007 Mrt 2007 Feb 2007 Jan 2007 Dec 2006 Nov 2006 Okt 2006 Sep 2006 Aug 2006 Jul 2006 Jun 2006 Mei 2006 Apr 2006 Mrt 2006 Feb 2006 Jan 2006 Dec 2005 Nov 2005 Okt 2005 Sep 2005 Aug 2005 Jul 2005 Jun 2005


Prikbord

Hier op het prikbord kan een flyer van uw voorstelling komen te staan.

Op ons prikbord in de rechterkolom van de voorpagina hebben we plaats voor de flyers van een beperkt aantal voorstellingen en concerten. Wilt u ook een flyer op ons prikbord plaatsen? Stuur uw beeldmateriaal en eventueel ander persmateriaal naar ons algemene mailadres en als (of zodra) er plaats is zullen we uw flyer op het prikbord zetten.

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Del.icio.us
  • Digg
  • Google
  • Technorati
  • eKudos
  • Facebook
  • Blogmarks
  • Furl
  • Live
  • NuJIJ
  • Slashdot

Onderwerp: OEROL, LOCATIETHEATER

20 Juni 2009

Beloof je dat je morgen terugkomt?

Candyland (foto Michiel Landeweerd)
Door Mieke Kreunen met foto van Michiel Landeweerd

"Beloof je dat je morgen terugkomt?" is de vraag die alle toeschouwers aan het eind van de voorstelling Candyland persoonlijk wordt gesteld. En (bijna) iedereen vertelt de leugen en zegt: "ja". De setting is aan een kinderbedje waarin het kind dat je er heen heeft geleid gaat slapen met een foto van jou en andere toeschouwers in de hand. Even daarvoor hebben ze duidelijk laten merken behoefte te hebben aan troost, aan een arm om zich heen. Alle kinderen zochten een vader- of moederfiguur uit het publiek en op de kam van het duin zaten ze bij hun uitkozen ouder op schoot en wisten zich geborgen in diens armen. Een ontroerend moment in de voorstelling.

Maar het begon heel anders. Het publiek voor Candyland werd door twee kinderen aan een nauwkeurig onderzoek onderworpen alvorens toegelaten te worden. Instructies: doen wat je gezegd wordt en bij degene blijven met wie je gekomen was. Hou de hand vast van diegene(n). Niet praten!

Terwijl de groep achter de kinderen aanloopt werpen deze af en toe een strenge blik achterom of het nog wel goed gaat. Als één van de toeschouwers uit de pas loopt wordt hij of zij mild maar gedecideerd gecorrigeerd. Er wordt geen woord gesproken. Alles gaat met minimale maar overduidelijk gebaren en doordringende blikken.

Dan worden we in een aantal groepen verdeeld en per groep meegenomen naar een zitje tussen de duinen. Daar staat de thee klaar, met een koekje. De thee is koud maar moet worden opgedronken. Als iemand te kennen geeft het niet te willen wordt dat niet geaccepteerd. De tassen moeten worden ingeleverd en één van de kinderen vertrekt er mee naar onbekende bestemming.

Alle kinderen hebben priemende ogen en een standvastige blik. Helemaal niet zoals je dat van kinderen gewend bent. Je kunt niet aan ze ontsnappen, hun grip is stevig, letterlijk en figuurlijk en ze gedragen zich als volwassenen. Wij worden in de rol geduwd van kind en moeten gehoorzamen.

Dan is het tijd voor spel. Tikkertje. Eerst door de kinderen alleen. Later mogen ook een paar van ons meedoen. Er worden foto's gemaakt met polaroids. En dan is het etenstijd. We worden naar een duinpan geleid waar de tafel al gedekt is. Macaroni staat op het menu. We worden gevoerd en moeten gehoorzaam onze mond opendoen. De meeste van ons doen dat. Dan verandert er iets. De kinderen zoeken contact, fysiek contact. Steken hun arm door de onze en drukken zich tegen ons aan nog steeds met die indringende blik. Dwingend, vragend.

Candyland is een aangrijpende, ontroerende en confronterende voorstelling waarin je als volwassene door allerlei emoties gaat en uiteindelijk de ultieme leugen gaat vertellen: dat je morgen terugkomt. Het jongetje dat ons naar de uitgang brengt laat ons door de mand vallen: "Heb je echt gezegd dat je morgen terugkomt?"

Candyland is ervaringstheater en niet een voorstelling is en traditionele zin van het woord. Je moet je er aan overgeven en het mee willen maken. Niet iedereen wilde dat. We spraken daarover na de voorstelling nog met een aantal van de kinderen die dit nu al een jaar doen. Ze hebben ondertussen ook wel geleerd hoe ze met 'ontwillige' toeschouwers moeten omgaan. Ook vertellen ze dat ze kinderen onder de toeschouwers 'ontvoeren' en meenemen in hun spel en dat dit soms tot heftige emoties leidt bij de bijbehorende ouders.

We vroegen de kinderen hoe ze het vonden om dit stuk te doen. Het antwoord was heel stellig: fantastisch! "Het is heel leuk om leiding te geven aan zoveel volwassenen en te merken dat je ze in je macht hebt", vertelt één van de kinderen. En of het moeilijk is zo'n stalen gezicht te houden? Daar zijn ze op uitgezocht, zo blijkt. In de auditie die ze moesten doen werd daar vooral op gelet.

Bekijk hieronder een interview met maker Alexandra Broeder.




=================


(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen stellen we je een eenvoudige vraag.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.