Cultuurpodium Online

CultuurpodiumOnline is een online magazine over podiumkunsten binnen en buiten de muren van theaters en concertzalen. We schrijven over alles wat er op de podia te doen is op het gebied van theater, muziek, dans, musical, jazz, opera, festivals, klassieke muziek en nog veel meer.
In de rubriek Even voorstellen maakt u kennis met een aantal van onze medewerkers.

In ons tag overzicht
is te zien welke onderwerpen u op onze site kunt vinden.

Accreditatie namens CultuurpodiumOnline wordt alleen aangevraagd door de coördinatoren wiens naam vermeld wordt in het colofon. Krijgt u accreditatieaanvragen binnen van anderen namens CultuurpodiumOnline, checkt u dan aub even via het algemene mailadres of dat wel klopt.

Specials

Festival aan de Werf
Holland Festival
Artikelen over Oerol Impressies van Oerol
Geluiden van Oerol
Onze speciale Oerolpagina
De Parade
Lowlands

Onderwerpen

Actie
Algemeen
Cabaret
CD en DVD
Circus en show
Dans
Festival
Jazz
Jeugd
Klassieke muziek
Locatietheater
Multimedia
Musical
Muziek
Nieuws
Opera en operette
Pop en rock
Straattheater
Toneel
Verwacht
Wereldmuziek

Cultuur op TV

Opium
Vrije Geluiden

Alle bloggers

Blog Aart Schutte
Blog Cornee Hordijk
Blog David Geysen
Blog Dorien Haan
Blog Hanneke en Jonas
Blog Joel de Tombe
Blog Karin Lambrechtsen
Blog Marijcke Voorsluijs
Blog Marina Kaptijn
Blog Marle en Clara
Blog Michael Varenkamp
Blog Moniek Poerstamper
Blog Noortje Herlaar
Blog Rembrandt Frerichs
Blog Suzan Seegers
Blog Tamara Schoppert
Blog Thomas Cammaert
Blog Tom Beek
Blog Ton van der Meer
Blog Willliam Spaaij
Blog Yonga Sun

Archieven

Jul 2019 Jun 2019 Jan 2019 Nov 2018 Sep 2018 Aug 2018 Jul 2018 Jun 2018 Apr 2018 Dec 2017 Nov 2017 Sep 2017 Aug 2017 Jul 2017 Jun 2017 Apr 2017 Aug 2016 Jul 2016 Jun 2016 Apr 2016 Mrt 2016 Feb 2016 Dec 2015 Nov 2015 Okt 2015 Sep 2015 Aug 2015 Jul 2015 Jun 2015 Mei 2015 Apr 2015 Mrt 2015 Feb 2015 Jan 2015 Dec 2014 Nov 2014 Okt 2014 Sep 2014 Aug 2014 Jul 2014 Jun 2014 Mei 2014 Apr 2014 Mrt 2014 Feb 2014 Jan 2014 Dec 2013 Nov 2013 Okt 2013 Sep 2013 Aug 2013 Jul 2013 Jun 2013 Mei 2013 Apr 2013 Mrt 2013 Feb 2013 Jan 2013 Dec 2012 Nov 2012 Okt 2012 Sep 2012 Aug 2012 Jul 2012 Jun 2012 Mei 2012 Apr 2012 Mrt 2012 Feb 2012 Jan 2012 Dec 2011 Nov 2011 Okt 2011 Sep 2011 Aug 2011 Jul 2011 Jun 2011 Mei 2011 Apr 2011 Mrt 2011 Feb 2011 Jan 2011 Dec 2010 Nov 2010 Okt 2010 Sep 2010 Aug 2010 Jul 2010 Jun 2010 Mei 2010 Apr 2010 Mrt 2010 Feb 2010 Jan 2010 Dec 2009 Nov 2009 Okt 2009 Sep 2009 Aug 2009 Jul 2009 Jun 2009 Mei 2009 Apr 2009 Mrt 2009 Feb 2009 Jan 2009 Dec 2008 Nov 2008 Okt 2008 Sep 2008 Aug 2008 Jul 2008 Jun 2008 Mei 2008 Apr 2008 Mrt 2008 Feb 2008 Jan 2008 Dec 2007 Nov 2007 Okt 2007 Sep 2007 Aug 2007 Jul 2007 Jun 2007 Mei 2007 Apr 2007 Mrt 2007 Feb 2007 Jan 2007 Dec 2006 Nov 2006 Okt 2006 Sep 2006 Aug 2006 Jul 2006 Jun 2006 Mei 2006 Apr 2006 Mrt 2006 Feb 2006 Jan 2006 Dec 2005 Nov 2005 Okt 2005 Sep 2005 Aug 2005 Jul 2005 Jun 2005


Prikbord

Hier op het prikbord kan een flyer van uw voorstelling komen te staan.

Op ons prikbord in de rechterkolom van de voorpagina hebben we plaats voor de flyers van een beperkt aantal voorstellingen en concerten. Wilt u ook een flyer op ons prikbord plaatsen? Stuur uw beeldmateriaal en eventueel ander persmateriaal naar ons algemene mailadres en als (of zodra) er plaats is zullen we uw flyer op het prikbord zetten.

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Del.icio.us
  • Digg
  • Google
  • Technorati
  • eKudos
  • Facebook
  • Blogmarks
  • Furl
  • Live
  • NuJIJ
  • Slashdot

Onderwerp: Festival aan de Werf, DANS

26 Mei 2010

Out of context - 9 rode dekentjes op een leeg toneel

Out of context Out of context Out of context
Door Marijcke Voorsluijs met foto's van Chris van der Brught

Het licht op het toneel is al aan als het doek opengaat. Geen decor, geen danser te zien, geen geluid te horen. Er staan 2 microfoons op statieven, achterop ligt een stapeltje rode dekens. Als je voor de special effects kwam, zit je hier verkeerd. Het toneel lijkt leger dan leeg. Ging het doek soms te vroeg open, waren de dansers nog niet klaar? Vanuit de zaal loopt een man het toneel op. Gelukkig, het moest zo zijn. Hij loopt helemaal naar achteren, kleedt zich heel langzaam uit tot op zijn ondergoed, pakt een dekentje van de stapel, slaat het om en gaat ergens staan. Intussen komen ook de andere dansers op, allemaal vanuit de zaal, via de zijkant. De eerste lach valt als er een vanaf rij 1 met één grote stap op het toneel staat.

Er klinkt zacht geloei. Koeien? Herten? De dansers zoeken elkaar op, besnuffelen elkaar als dieren. Rustig, heel rustig. En die rust blijft de hele voorstelling bewaard. Je hebt als kijker alle tijd om naar de performers te kijken, de geluiden in je op te nemen. In de microfoons wordt gezongen, of er wordt tegenaan geschurkt, op getikt of zelfs mee gegooid. En alle geluiden worden met behulp van effecten secondenlang uitgerekt. De dansers bewegen traag, soms schokkerig als in een stuiptrekking. Iemand lijkt de controle over het lichaam te verliezen, maar toont daarmee juist een ongelooflijk staaltje lichaamsbeheersing.

De hand van choreograaf Alain Platel is duidelijk herkenbaar. Hij spreekt zelf van 'het lichaam in een staat van hysterie'. Hysterie staat in dezen voor overgevoeligheid voor het Grote Leven. Dans is de voertaal in de innerlijke wereld die woorden niet kunnen omvatten. Dat klinkt zwaar, maar is het niet. De voorstelling ademt een aangename lichtheid. De performers zijn gewone mensen, op zoek naar contact, maar het lukt niet altijd. Prachtig en hilarisch is de scène waarin man en een vrouw clichématig verliefde poses aannemen - maar elke keer net misgrijpen. De dansers zingen stukjes van bekende songs in de microfoon, op een ritme dat begon met het dichtklappen van kaken en door de geluidsinstallatie is overgenomen. 'Time goes by so slowly'- zeg dat wel! Keihard klinkt ineens 'Aïcha', één van de dansers pakt flink uit met een playback en een maf dansje, de overigen spelen het spel mee als achtergronddansers. Totdat de muziek stopt, en de Aïcha zanger met een dekentje wordt bedekt.

Out of context

Ineens een vraag aan het publiek: "Can you please put your right arm up?" Ja hoor, vele armen gaan omhoog. "Who wants to dance with me?" en gegeneerd zakken weer de armen. Want het mogen dan wel gewone mensen zijn, niemand uit het publiek heeft de neiging het podium op te stappen. Dan komt de laatste dans: "Nothing compares 2U". In de zaal is de ontroering voelbaar. De dans is voorbij, de dansers kleden zich weer aan en verdwijnen, een voor een.

De soberheid van beeld en geluid is min of meer uit de nood geboren, zo vertelde Platel in een interview met De Standaard: "Out of context is er gekomen omdat een andere grotere productie is uitgesteld tot 2012. Er moesten dus plots extra middelen worden gevonden om het werk dat ik met de dansers uit VSPRS en Pitié! was begonnen, verder te zetten. De voorwaarden waren dat we geen live muziek konden gebruiken, zonder decor moesten werken en een kortere repetitieperiode kregen. We wilden deze beperkingen veeleer als een voordeel zien en in die zin ligt Out of context in het verlengde van Nachtschade en Nine finger, ook sobere en kleinschalige producties."

In de hand van de meester is deze beperking inderdaad allesbehalve een belemmering. De voorstelling Out of Context is alom geroemd als zijn beste werk sinds jaren. Wat een rust en rijpheid moet je hebben als maker om dit te laten ontstaan!

Les Ballets C de la B


Gebruikte Tags: ,

=================


(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen stellen we je een eenvoudige vraag.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.