Cultuurpodium Online

CultuurpodiumOnline is een online magazine over podiumkunsten binnen en buiten de muren van theaters en concertzalen. We schrijven over alles wat er op de podia te doen is op het gebied van theater, muziek, dans, musical, jazz, opera, festivals, klassieke muziek en nog veel meer.
In de rubriek Even voorstellen maakt u kennis met een aantal van onze medewerkers.

In ons tag overzicht
is te zien welke onderwerpen u op onze site kunt vinden.

Accreditatie namens CultuurpodiumOnline wordt alleen aangevraagd door de coördinatoren wiens naam vermeld wordt in het colofon. Krijgt u accreditatieaanvragen binnen van anderen namens CultuurpodiumOnline, checkt u dan aub even via het algemene mailadres of dat wel klopt.

Specials

Festival aan de Werf
Holland Festival
Artikelen over Oerol Impressies van Oerol
Geluiden van Oerol
Onze speciale Oerolpagina
De Parade
Lowlands

Onderwerpen

Actie
Algemeen
Cabaret
CD en DVD
Circus en show
Dans
Festival
Jazz
Jeugd
Klassieke muziek
Locatietheater
Multimedia
Musical
Muziek
Nieuws
Opera en operette
Pop en rock
Straattheater
Toneel
Verwacht
Wereldmuziek

Cultuur op TV

Opium
Vrije Geluiden

Alle bloggers

Blog Aart Schutte
Blog Cornee Hordijk
Blog David Geysen
Blog Dorien Haan
Blog Hanneke en Jonas
Blog Joel de Tombe
Blog Karin Lambrechtsen
Blog Marijcke Voorsluijs
Blog Marina Kaptijn
Blog Marle en Clara
Blog Michael Varenkamp
Blog Moniek Poerstamper
Blog Noortje Herlaar
Blog Rembrandt Frerichs
Blog Suzan Seegers
Blog Tamara Schoppert
Blog Thomas Cammaert
Blog Tom Beek
Blog Ton van der Meer
Blog Willliam Spaaij
Blog Yonga Sun

Archieven

Nov 2018 Sep 2018 Aug 2018 Jul 2018 Jun 2018 Apr 2018 Dec 2017 Nov 2017 Sep 2017 Aug 2017 Jul 2017 Jun 2017 Apr 2017 Aug 2016 Jul 2016 Jun 2016 Apr 2016 Mrt 2016 Feb 2016 Dec 2015 Nov 2015 Okt 2015 Sep 2015 Aug 2015 Jul 2015 Jun 2015 Mei 2015 Apr 2015 Mrt 2015 Feb 2015 Jan 2015 Dec 2014 Nov 2014 Okt 2014 Sep 2014 Aug 2014 Jul 2014 Jun 2014 Mei 2014 Apr 2014 Mrt 2014 Feb 2014 Jan 2014 Dec 2013 Nov 2013 Okt 2013 Sep 2013 Aug 2013 Jul 2013 Jun 2013 Mei 2013 Apr 2013 Mrt 2013 Feb 2013 Jan 2013 Dec 2012 Nov 2012 Okt 2012 Sep 2012 Aug 2012 Jul 2012 Jun 2012 Mei 2012 Apr 2012 Mrt 2012 Feb 2012 Jan 2012 Dec 2011 Nov 2011 Okt 2011 Sep 2011 Aug 2011 Jul 2011 Jun 2011 Mei 2011 Apr 2011 Mrt 2011 Feb 2011 Jan 2011 Dec 2010 Nov 2010 Okt 2010 Sep 2010 Aug 2010 Jul 2010 Jun 2010 Mei 2010 Apr 2010 Mrt 2010 Feb 2010 Jan 2010 Dec 2009 Nov 2009 Okt 2009 Sep 2009 Aug 2009 Jul 2009 Jun 2009 Mei 2009 Apr 2009 Mrt 2009 Feb 2009 Jan 2009 Dec 2008 Nov 2008 Okt 2008 Sep 2008 Aug 2008 Jul 2008 Jun 2008 Mei 2008 Apr 2008 Mrt 2008 Feb 2008 Jan 2008 Dec 2007 Nov 2007 Okt 2007 Sep 2007 Aug 2007 Jul 2007 Jun 2007 Mei 2007 Apr 2007 Mrt 2007 Feb 2007 Jan 2007 Dec 2006 Nov 2006 Okt 2006 Sep 2006 Aug 2006 Jul 2006 Jun 2006 Mei 2006 Apr 2006 Mrt 2006 Feb 2006 Jan 2006 Dec 2005 Nov 2005 Okt 2005 Sep 2005 Aug 2005 Jul 2005 Jun 2005


Prikbord

Hier op het prikbord kan een flyer van uw voorstelling komen te staan.

Op ons prikbord in de rechterkolom van de voorpagina hebben we plaats voor de flyers van een beperkt aantal voorstellingen en concerten. Wilt u ook een flyer op ons prikbord plaatsen? Stuur uw beeldmateriaal en eventueel ander persmateriaal naar ons algemene mailadres en als (of zodra) er plaats is zullen we uw flyer op het prikbord zetten.

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Del.icio.us
  • Digg
  • Google
  • Technorati
  • eKudos
  • Facebook
  • Blogmarks
  • Furl
  • Live
  • NuJIJ
  • Slashdot

Onderwerp: weblog Aart Schutte

2 Juni 2011

In de idylle

Ofeo ed Euridice 

Na een hobbelige  reis met de bus – sightseeing Soest en Soestdijk – en een minuutje of tien lopen zien we de backstage op de speellocatie. Het contrast met het paleis een halve kilometer verderop is groot. Mijn wortels vindend in het hoge noorden van het land associeer ik de plasticen partytent die voor ons opdoemt meteen met de jaarlijkse buurtfeesten in de dorpen van mijn geboortestreek. Daar vonden in dat soort tenten de jaarlijkse bacchanalen van de dorpsbewoners plaats. In dit exemplaar vloeien voornamelijk klanken.

Binnen wordt meteen de sfeer van kampeerboerderij opgeroepen. Langwerpige houten tafels met even lange houten banken aan weerszijden vullen driekwart van de ruimte. Twee dagen later zal het er naar zeilkamp ruiken. Niettemin doet de aanblik van die tafels alleen al me meteen terugdenken aan de zomerweken aan de Wijde Ee bij Grouw.

De paleistuin die ons omringt is enkel te omschrijven met het fantastische woord ‘idyllisch’. De rijke begroeiing, de rustige atmosfeer, het ruisen van de wind...

Voor we in het wild worden losgelaten krijgen we eerst een korte samenvatting van de te hanteren regels. Het park is beschermd, bijzonder beschermd zelfs. Er leven allerhande bijzondere planten en dieren en daarbij is het natuurlijk nationaal historisch erfgoed. Roken is alleen toegestaan binnen de omheinging van de Backstage. Lopen mag alleen op de paden – en in het water, maar dat komt zo – en het meenemen van elke vorm van potentieel afval naar het podium is ten strengste verboden.

Na de ‘briefing’ mogen we ons in onze kikvorspakken hijsen. Koud krijg je het er niet in, zo in de brandende zon. Terwijl we in de turfschuit zitten te wachten op het begin van onze eerste scene, waarbij ik het vocht al gauw voel parelen op mijn rug, krijg ik een steeds grotere bewondering voor de dansers die in de zelfde pakken zich dubbel in het zweet werken. Als ze even later voorin de schuit aanschuiven blijkt hun humeur er totaal niet onder te leiden. Ook het enthousiasme van George blijkt ongevoelig voor de invloeden van wetsuit en zinderende zonneschijn.

Het is nu dat de ware uitdaging van de productie begint. De grote afstanden die overbrugd moeten worden, het water, het grimmige gedrag van de apparatuur, de snelle aanpassingen...

De scene waarin wij, het rouwende koor, Orfeo in de onderwereld afleveren verloopt vrij soepel. Het venijn zit hem in de staart. In de scene waarin het hele koor in defilé de vijver overschreidt en het muzikale tempo hardnekkig uit elkaar blijft lopen. De beeldschermen, met daarop een actief dirigerende Hoite, die als eendenkorven in het zacht ruisende riet verspreid zijn helpen slechts ten dele. Wat de hele staf en alle betrokkenen gemeen hebben, gelukkig, is een bovenmenselijke voorliefde voor het aanvatten van uitdagingen.

Een andere scene die voor de nodige uitdaging zorgt is die waarin Orfeo aan de poort van de Hades staat en wij – het koor dus – in de rol van furiën weinig van zins zijn hem toe te laten. (voor de trouwe lezers: die scene met de fakkels/kartonnen kokers).

Waar de kikvorspakken eerst nog geschikt bleken voor het bereiden van een stoommaaltijd is dat na tien minuten tot aan je borst in het water wel anders. Daar bovendien in het water alles langzamer gaat – behalve geluid – en we niet in een kwartiertje klaar zijn vormt dit voor mij en enkele blauwbekkende anderen de grootste uitdaging. Hoe zonder vibrato te zingen als je kaken rammelen als de fiets van een Corpsstudent? Om nog maar te zwijgen over de beproevingen van alle sopranen die in hun fluitregister gaan gillen als de eerste klonten organische modder zich tussen hun teentjes doorwringen.

Ook het park heeft het zwaar te verduren. Het gevoelige gras heeft na herhaalde molestering op meerdere plaatsen het hazenpad gekozen. De ene na de andere ontwrichte waterleliewortel wordt onder de arm van rots in de branding Margus of veldmaarschalk Floris de vijver uitgedragen en geborgen. Een groot raadsel vormt de sigarettenpeuk die ondanks het rookverbod op een lelieblad naast de catwalk is beland.

In de vroege avond komt het kampgevoel echt tot leven als we aanschuiven voor de maaltijd. Knus en een beetje verkleumd valt men door weer en wind hongerig geworden aan op het heerlijke voedsel dat de catering ons voorzet. NB. Halbe: we eten enkel droge rijst en aardappelen met nootmuskaat. Zalige rijst en goddelijke aardappelen, dat wel.

Zondagavond verlaat iedereen lichtelijk vermoeid, maar in mijn optiek zeer voldaan het paleisterrein. Het zelfde groepje sopranen dat eerder moeite had met het vinden van de juiste bus in Utrecht wordt nog even streng op het hart gedrukt ditmaal af te zien van het beklimmen van allerhande hekjes en afzettingen om, na verdwaald te zijn in de sinistere sfeer van een in diepe duisternis gehuld paleispark, de zilvergrijze vluchtwagen van Perzische chauffeuse te bereiken. Iets met het alarm en de marechaussee.

Er gloort wat moois aan de horizon. Volgend weekend verder.

De Utrechtse Spelen


Gebruikte Tags: , , ,

=================


(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen stellen we je een eenvoudige vraag.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.