Cultuurpodium Online

CultuurpodiumOnline is een online magazine over podiumkunsten binnen en buiten de muren van theaters en concertzalen. We schrijven over alles wat er op de podia te doen is op het gebied van theater, muziek, dans, musical, jazz, opera, festivals, klassieke muziek en nog veel meer.
In de rubriek Even voorstellen maakt u kennis met een aantal van onze medewerkers.

In ons tag overzicht
is te zien welke onderwerpen u op onze site kunt vinden.

Accreditatie namens CultuurpodiumOnline wordt alleen aangevraagd door de coördinatoren wiens naam vermeld wordt in het colofon. Krijgt u accreditatieaanvragen binnen van anderen namens CultuurpodiumOnline, checkt u dan aub even via het algemene mailadres of dat wel klopt.

Specials

Festival aan de Werf
Holland Festival
Artikelen over Oerol Impressies van Oerol
Geluiden van Oerol
Onze speciale Oerolpagina
De Parade
Lowlands

Onderwerpen

Actie
Algemeen
Cabaret
CD en DVD
Circus en show
Dans
Festival
Jazz
Jeugd
Klassieke muziek
Locatietheater
Multimedia
Musical
Muziek
Nieuws
Opera en operette
Pop en rock
Straattheater
Toneel
Verwacht
Wereldmuziek

Cultuur op TV

Opium
Vrije Geluiden

Alle bloggers

Blog Aart Schutte
Blog Cornee Hordijk
Blog David Geysen
Blog Dorien Haan
Blog Hanneke en Jonas
Blog Joel de Tombe
Blog Karin Lambrechtsen
Blog Marijcke Voorsluijs
Blog Marina Kaptijn
Blog Marle en Clara
Blog Michael Varenkamp
Blog Moniek Poerstamper
Blog Noortje Herlaar
Blog Rembrandt Frerichs
Blog Suzan Seegers
Blog Tamara Schoppert
Blog Thomas Cammaert
Blog Tom Beek
Blog Ton van der Meer
Blog Willliam Spaaij
Blog Yonga Sun

Archieven

Aug 2019 Jul 2019 Jun 2019 Jan 2019 Nov 2018 Sep 2018 Aug 2018 Jul 2018 Jun 2018 Apr 2018 Dec 2017 Nov 2017 Sep 2017 Aug 2017 Jul 2017 Jun 2017 Apr 2017 Aug 2016 Jul 2016 Jun 2016 Apr 2016 Mrt 2016 Feb 2016 Dec 2015 Nov 2015 Okt 2015 Sep 2015 Aug 2015 Jul 2015 Jun 2015 Mei 2015 Apr 2015 Mrt 2015 Feb 2015 Jan 2015 Dec 2014 Nov 2014 Okt 2014 Sep 2014 Aug 2014 Jul 2014 Jun 2014 Mei 2014 Apr 2014 Mrt 2014 Feb 2014 Jan 2014 Dec 2013 Nov 2013 Okt 2013 Sep 2013 Aug 2013 Jul 2013 Jun 2013 Mei 2013 Apr 2013 Mrt 2013 Feb 2013 Jan 2013 Dec 2012 Nov 2012 Okt 2012 Sep 2012 Aug 2012 Jul 2012 Jun 2012 Mei 2012 Apr 2012 Mrt 2012 Feb 2012 Jan 2012 Dec 2011 Nov 2011 Okt 2011 Sep 2011 Aug 2011 Jul 2011 Jun 2011 Mei 2011 Apr 2011 Mrt 2011 Feb 2011 Jan 2011 Dec 2010 Nov 2010 Okt 2010 Sep 2010 Aug 2010 Jul 2010 Jun 2010 Mei 2010 Apr 2010 Mrt 2010 Feb 2010 Jan 2010 Dec 2009 Nov 2009 Okt 2009 Sep 2009 Aug 2009 Jul 2009 Jun 2009 Mei 2009 Apr 2009 Mrt 2009 Feb 2009 Jan 2009 Dec 2008 Nov 2008 Okt 2008 Sep 2008 Aug 2008 Jul 2008 Jun 2008 Mei 2008 Apr 2008 Mrt 2008 Feb 2008 Jan 2008 Dec 2007 Nov 2007 Okt 2007 Sep 2007 Aug 2007 Jul 2007 Jun 2007 Mei 2007 Apr 2007 Mrt 2007 Feb 2007 Jan 2007 Dec 2006 Nov 2006 Okt 2006 Sep 2006 Aug 2006 Jul 2006 Jun 2006 Mei 2006 Apr 2006 Mrt 2006 Feb 2006 Jan 2006 Dec 2005 Nov 2005 Okt 2005 Sep 2005 Aug 2005 Jul 2005 Jun 2005


Prikbord

Hier op het prikbord kan een flyer van uw voorstelling komen te staan.

Op ons prikbord in de rechterkolom van de voorpagina hebben we plaats voor de flyers van een beperkt aantal voorstellingen en concerten. Wilt u ook een flyer op ons prikbord plaatsen? Stuur uw beeldmateriaal en eventueel ander persmateriaal naar ons algemene mailadres en als (of zodra) er plaats is zullen we uw flyer op het prikbord zetten.

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Del.icio.us
  • Digg
  • Google
  • Technorati
  • eKudos
  • Facebook
  • Blogmarks
  • Furl
  • Live
  • NuJIJ
  • Slashdot

Onderwerp: POP-ROCK, JAZZ

24 Juli 2013

North Sea Jazz Lagged (2-2)

Sherry Dyanne Bonny Raitt Lakecia Benjamin
Tekst: Serge Julien
Beeld: Eric van Nieuwland

Snoeptuin
De Congo is dit weekend net een snoeptuin voor soulliefhebbers; in de categorie verloren soulheden heeft North Sea Shuggie Otis en Bettye LaVette naar het festival gehaald. Bij de naam Shuggie Otis loopt alleen bij culinaire fijnproevers het speeksel langs de mondhoeken, terwijl de doorsnee liefhebber onwetend de schouders ophaalt. Wanneer je echter vertelt dat hij de schrijver en componist is van de Brothers Johnson-megahit Strawberry Letter 23, gaan er opeens alarmbellen rinkelen. Een recente heruitgave van zijn klassieke album Inspiration Information uit 1974 deed de naam van Shuggie Otis weer opleven. Helaas is de magie van dat album ver te zoeken tijdens het vlakke optreden van de 59-jarige Amerikaan. De man zelf staat en bijna onbeweeglijk bij, met een door een grote zonnebril bedekt gezicht waarvan de gezichtsspieren geen teken van leven vertonen. Otis toont gedurende het hele optreden een afwezige indruk, ongeïnspireerde zang en imponeert hoogstens met een snerpende bluesy gitaarsolo. Jammer, want man’s vroegere werk is zeker van een torenhoog niveau.

Wie wel overtuigt is Bettye LaVette. Deze zangeres stopt haar volledige ziel en zaligheid in de performance. Hoewel ze al sinds de jaren ‘60 platen maakt, kon haar mix van soul, rock, blues en funk in die tijd geen weg vinden naar een potentieel publiek. Pas vier decennia later breekt ze eindelijk door met hartverscheurend rauwe liedjes gebaseerd op haar eigen leven en wordt meteen genomineerd voor een Grammy. Haar voordracht doet vaak denken aan Tina Turner, maar zonder het commerciële randje en dat komt de muziek alleen maar ten goede.

Roy Hargrove Larry Graham Charlie Wilson

De polijsting ligt er wel dik bovenop bij ex-GAP Band lid Charlie Wilson die een typische R&B-show met een hoog  Amerikaans entertainment gehalte, inclusief dansers, glitterkleding en kostuumwisselingen presenteert. Artistiek weinig bijzonder, maar de enthousiaste Wilson krijgt de handjes wel snel in de lucht. Dan is The Roots natuurlijk een stuk interessanter met geraffineerde lagen jazz over hiphop beats en de retestrakke ritmes van drummer Questlove. De huidige huisband van de Amerikaanse show Late Night With Jimmy Fallon laat er geen twijfel over bestaan dat ze nog steeds een gruwelijk goed hiphop-collectief is.  

Bulderend agglomeraat
Hoe goed The Roots ook speelt, hun Nederlandse counterpart in het kwadraat Re:Freshed Orchestra maakt een nog grotere indruk. Dit bulderende agglomeraat van jonge Nederlandse muzikanten laat het Missississpi-podium op haar grondvesten trillen. Het zestienkoppige collectief bewerkt songs van artiesten als Guru, Jay-Z en Nina Simone en drijft dat naar zulke grote hoogten dat het net is alsof ze de muziek opnieuw uitvinden; hiphop, klassiek, funk en jazz, het zit er allemaal in en wordt met een genadeloze drive geserveerd. John Legend – die een paar meter verderop speelt – mag dan misschien op hetzelfde tijdstip de grote publiekstrekker zijn, hij haalt bij lange na niet het energieke niveau wat Re:Freshed Orchestra tentoonspreidt. Nederland is te klein voor deze magistrale band!

Karsu Marcus Miller Nynke Laverman

De Congo barst ook uit z’n voegen door de mensenmassa die voor Charles Bradley komt. Een concert waar menigeen al dagen van te voren over praat. Sinds de recente release van de aangrijpende documentaire Soul Of America over deze 65-jarige laatbloeier, is iedereen gecharmeerd van deze held. Voordat zijn recente succes vorm krijgt, is Bradley een imitator van zijn grote held James Brown. Dat blijkt ook wel uit zijn performance op North Sea waarin alle JB-facetten zoals de gilletjes, de uithalen en de acrobatiek met de microfoonstandaard en de showkleding de revue passeren. Maar Bradley is alles behalve een goedkope imitatie-act; hij schrijft zijn liedjes zelf, speelt met muzikanten uit het gerenommeerde Daptone-circuit en stopt zo ongeveer heel zijn leven, al zijn ervaringen, al zijn pijn en geluk in de liedjes en performance. En dat is machtig om te horen en te zien.

Terwijl ik met bewondering Bradley observeer, constateer ik frustrerend dat ik ook nog langs Dionne Warwick moet in de Amazon, dat notabene helemaal aan de andere kant van het gebouw ligt. Maar ja, deze souldiva loopt de deur in Nederland niet bepaald plat, reden temeer om even langs te gaan. Het moment dat ik in de zaal ga zitten, worden mijn oren geweld door een corny uitvoering van de hit Heartbreaker, waarin direct duidelijk wordt dat Warwick’s stem aan kracht heeft ingeboet. Het wordt nog aardig als de zangeres haar passie voor Brazilië ventileert en vervolgens evergreens als Do You Know The Way To San José in een bossa-jasje hijst, maar de geschiedenisboeken gaat het niet in. Leuk, maar minder dan ik me had voorgesteld. Had ik het hele concert van Charles Bradley maar afgeluisterd, denk ik bij mezelf. Dan nog maar even het laatste stukje van Sting meepakken die op dat moment een volgepakte Nile tegenover zich heeft.

Aanslag
Aan alle leuke en enerverende vakanties  komt een eind. Ook North Sea Jazz vloog dit jaar weer ongemerkt snel voorbij. En telkens is het weer een emotioneel moment als je het tijdelijke epische muziekcentrum van de wereld achter je laat. Wat overblijft is een dubbel gevoel van energie, extorsie en heimwee. North Sea Jazz-podiumhost Chanella Hodge omschrijft het twee dagen later op haar Facebook misschien nog wel het best: ‘jazzlagged.’


Gebruikte Tags: , , , , , ,

=================


(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen stellen we je een eenvoudige vraag.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.